Traditioneel Regelen

Er is in Tilburg weinig te doen tijdens bevrijdingsdag*. Ja, thuis op de bank gaan zitten met een boekje, een plakje cake en een oranjebittertje, maar verder gaat het leven veelal zijn dagelijkse gang. Logisch ook, Tilburg was zeventig jaar geleden al een ruim halfjaar bevrijd en alweer druk bezig aan de wederopbouw. Gelukkig vind ik hulp bij de stadsgids: bij studentenroeivereniging Vidar is er een bevrijdingsfestival waar gewone sterfelijke burgers ook welkom zijn. Er worden zelfs speciale festivalbussen ingezet naar het festivalterrein.

Als ik aankom bij de busstop, staat er al een flinke groep studenten te wachten. Een aantal jongens kijkt stuurs voor zich uit, een aantal meisjes is druk aan elkaar aan het plukken. Tussen de twee groepjes in, staan twee jongens voorzichtig met hun handen in hun zakken. Ze praten niet veel met elkaar, maar kijken een beetje om zich heen.

De bus arriveert. Iedereen stapt in, op weg naar het studenten-bevrijdingsfestival. Net voor de deuren sluiten komt er een groep studentenverenigingsmeisjes aan. Ze gaan in het middenpad staan en zingen hard en vol overgave.

‘Lau gaat regelen, jala lalala, Lau gaat regelen Ja lala lalala.’

Het tafereeltje intrigeert me. Wie is Lau? Waarom is iedereen het erover eens dat ze gaat regelen? Vooropgesteld: wát gaat Lau regelen? Een blik in het studentenwoordenboek biedt uitkomst. Tussen ‘Sloopkogel, klein dik meisje dat nogal is aangekomen tijdens haar studententijd en daardoor heel rond lijkt’ en ‘Pandapunten, punten om aan te geven hoe lang iemand geen seks heeft gehad’ vind ik ‘Regelen’ terug. Het blijkt gewoon om onvervalste neukseks te gaan.

Goed. Lau gaat regelen, dus. En niet zo’n klein beetje ook, als het een beetje in lijn ligt met het enthousiasme van haar vriendinnen. En eigenlijk is dat natuurlijk ook de enige manier om traditioneel bevrijdingsdag te vieren. Zeventig jaar geleden werd er na de officiële bevrijding van het land ook volop geregeld. Men deed niet anders. We zitten als land nog steeds met de gevolgen van al het geregel na de bevrijding. De babyboomers zouden de babyboomers niet zijn als hun ouders niet direct na de bevrijding flink aan het regelen waren geslagen. En geef ze eens ongelijk.

De bus is gearriveerd bij het clubhuis van Vidar. Het festival heeft niet veel om handen. Er staan mensen in een tent en ze drinken bier. Een jongen van een jaar of vijfentwintig draait platen. Een jongen met een niet misteverstane bierbuik houdt zijn studentenjasje bij elkaar met een veiligheidsspeld. Links in de hoek gaan mensen met elkaar op de foto. Ik denk terug aan hoe een vriend laatst mijn columns voor deze krant omschreef: ‘Er gebeurde weer eens niets in Tilburg, en Neggers stond vooraan.’

Na een kwartiertje besluit ik me maar weer om te draaien en naar huis te gaan. Niet met een studentenfestivalbus dit keer: ik loop tien minuutjes om voor lijn 142 naar Centraal Station, een gewonemensenbus.

Terwijl ik terugwandel, denk ik aan Lau. Als ik een paar meter van de festivaltent weggelopen ben, draai ik me nog een keer om. Er kan veel gebeuren vandaag, maar Lau gaat regelen. Traditioneel regelen. En geef haar eens ongelijk.

*In 2015 schreef ik voor het Brabants Dagblad de twintigdelige columnserie Neggers viert feest. Deze column schreef ik indertijd naar aanleiding van Bevrijdingsdag. Inmiddels is er ‘een klein beetje te doen’ in Tilburg, maar eigenlijk is de column nog altijd geldig.